Mauro wraca na Akacjową… a jego historia z Teresą skończyła się tragedią

Dzień dobry. Witam państwa bardzo serdecznie. Dziś chciałabym zaprosić państwa do historii, która wydarzy się dopiero w piątym sezonie na Akacjowej. Choć obecnie w telenoweli oglądamy jeszcze trzeci sezon, to już teraz warto wiedzieć, że pewnego dnia na tej dobrze znanej ulicy pojawi się ktoś, kto wzbudzi ogromne poruszenie wśród mieszkańców.
Na akacjową powróci Mauro i trzeba powiedzieć wprost, jego pojawienie się wywoła niemałą sensację. Oczywiście pozytywna, bo wielu sąsiadów wciąż pamięta go z dawnych lat. Jednak nie u wszystkich ten powrót wywoła tylko spokój i radość. Bowiem Ursula, choć na tamten moment wydaje się osobą nawróconą, poczuje w sobie pewien dreszcz emocji, gdy zobaczy, że Mauro znów jest w dzielnicy.
I już w chwili, gdy stanie przed kamienicą na akacjowej, jego twarz zdradzi bardzo wiele. Będzie wyraźnie zdumiony, jakby nagle wróciły do niego wszystkie wspomnienia z przeszłości. te dobre, ale też te bardzo bolesne. Nie pomaga również fakt, że jest wyraźnie zmęczony podróżą, a ta podróż wcale nie była krótka. Od razu więc pojawi się pytanie, które zacznie nurtować wielu, czy Mauro rzeczywiście przyjechał aż z samej Francji i co równie ważne, dlaczego wrócił zupełnie sam.
Na początku zatrzyma się Felipe, jednak ich spotkanie nie będzie należało do najłatwiejszych. Oczywiście obaj pamiętają dawne czasy, lecz lata rozłąki sprawiły, że każdy z nich przeszedł przez wiele trudnych doświadczeń. Felipe bardzo szybko zauważy, że jego przyjaciel się zmienił. Mauro nie jest już tym samym człowiekiem co dawniej. W pewnym momencie, gdy Mauro pójdzie już odpocząć po podróży, Felipe powie cicho do Marsi, że ma nadzieję, iż Teresa go nie zostawiła.
Trzeba jednak pamiętać, że przez te wszystkie lata Felipe sam nie miał łatwego życia. A ile właściwie minęło czasu od ich ostatniego spotkania? 10 lat, a właściwie nawet 11. Przez tyle czasu wydarzyło się naprawdę wiele, ale dziś skupmy się przede wszystkim na historii Mauro. Następnego dnia Mauro wreszcie odeśpi długą podróż. Powoli zacznie przyzwyczajać się do widoku Akacjowej, miejsca, które kiedyś było jego domem.
W mieszkaniu Felipe zapanuje spokojna atmosfera. Dwaj przyjaciele usiądą razem przy stoliku. Przez chwilę będą milczeć, jakby każdy z nich zastanawiał się, od czego właściwie zacząć rozmowę. po tylu latach. W końcu Felipe nie wytrzyma. Dręczy go jedno pytanie. Felipe pamięta przecież, że kiedy opuszczali Akacjową, Teresa była w ciąży.
Dlaczego Mauro wrócił sam? Wtedy Mauro spojrzy na niego poważnie. Przez chwilę będzie się wahał, ale w końcu zacznie mówić. I właśnie od tego Mauro zacznie swoją opowieść. Zgadza się była. Niestety los okazał się bardzo okrutny. Dziecko zmarło podczas porodu, a Teresa sama była bliska śmierci. Tylko jej silna wola i witalność sprawiły, że udało jej się wyzdrowieć.
Mimo wszystko byli przez kilka lat szczęśliwi w małej wiosce na francuskiej wsi. Z czasem odzyskała tyle sił, że zaczęła pracować jako nauczycielka w lokalnej szkole. Praca z dziećmi dawała jej pewien spokój. W pewnym sensie pomagała jej wypełnić pustkę po utraconym macierzyństwie. Mauro w tym czasie podejmował się różnych prac w okolicznych gospodarstwach.
W ten sposób zarabiał na życie. nie wrócił do pracy w policji. Przede wszystkim dlatego, że jeszcze w czasach, gdy mieszkał na akacjowej, został z niej wydalony. Przez kilka lat prowadzili spokojne, skromne życie na wsi, z dala od dawnych dramatów aż do pewnej nocy. Tamtej nocy ich dom został napadnięty. Mauro próbował stawić opór napastnikom, jak przystało na policjanta.
Jednak w trakcie zajścia padły strzały. Teresa została postrzelona. Przez kilka dni walczyła o życie, ale niestety zmarła. Dla Mauro był to cios, który trudno opisać słowami. Zrozpaczony odnalazł sprawców napadu i dokonał na nich zemsty. Jednak jak to często bywa, zemsta nie przyniosła ukojenia, nie przyniosła spokoju, nie wypełniła pustki po stracie.
Przez długi czas żył w samotności i rozpaczy. Dopiero po wielu miesiącach zdecydował się wrócić na akacjową, aby zmienić otoczenie. I właściwie w tym miejscu można by tę histori zakończyć. Ale moi drodzy widzowie, nic nie dzieje się bez przyczyny i również powrót Mauro na akacjową nie jest tak spontaniczny, jak mogłoby się wydawać, bo w historii, którą opowiedział Felipe znajdują się dwa bardzo poważne kłamstwa.
Prawda jest taka, że Mauro nadal jest policjantem. Od dłuższego czasu śledzi pewną grupę przestępczą. Sprawa jest poważna i rozległa, wręcz międzynarodowa, a jej ślady prowadzą właśnie do akacjowej i jej mieszkańców. Dlatego Mauro został tutaj skierowany pod pretekstem sentymentalnego powrotu po latach.
Co więcej, główną osobą, jak się okaże po przyjeździe na akacjową, którą ma obserwować jest sam Felipe. A wszystko z powodu jego nowej pokojówki, a właściwie życiowej partnerki. Mars jest Brazylijką i niestety wszystko wskazuje na to, że jej obecność w Hiszpanii nie wynika z dobrych intencji. Felipe oczywiście nic o tym nie wie, dlatego Mauro wcale nie prowadzi przeciwko niemu żadnych osobistych gierek.
On po prostu wykonuje swoją pracę. Drugim kłamstwem było to, że przyjechał na akacjową jedynie z potrzeby serca i refleksji. Gdy Felipe się o tym dowie, będzie bardzo zburzony. Jednak jedna rzecz w jego opowieści jest absolutnie prawdziwa. Teresa naprawdę nie żyje. Mauro bardzo cierpi po jej stracie. I choć Felipe tuż po przyjeździe przyjaciela na akacjową próbował go pocieszyć, wspominając własny dramat po stracie Seli, mówił mu, że życie się nie kończy, że przed nim wciąż jest przyszłość, że może jeszcze kiedyś spotka kobietę, która przywróci
mu radość. Mauro nie potrafi w to uwierzyć. W jego sercu Teresa zajmuje miejsce, którego jak sam twierdzi, żadna inna kobieta nigdy nie będzie w stanie zająć, choć życie potrafi czasem zaskakiwać. Bo to właśnie ponowny powrót Mauro na Akacjową i sprawa policyjna, z którą tu przyjechał, sprawią, że na jego drodze pojawi się kobieta.
Kobieta, która z czasem potrafi rozproszyć mrok w jego sercu. Tą osobą okaże się Jolanda. Ich relacja nie będzie jednak ani oczywista, ani prosta. Na początku nic nie będzie wskazywało na to, że los może ich ze sobą połączyć, a jednak wydarzy się coś niezwykłego. Kiedy Mauro zakończy dochodzenie z sukcesem i otrzyma przeniesienie do Bilbao, podejmie decyzję o opuszczeniu akacjowej.
Nie zdobędzie się jednak na osobiste pożegnanie z Jolandą. Zamiast tego pozostawi u Felipe i Marsi list, który będzie przeznaczony właśnie dla niej. W liście wyzna, że przeprasza, iż nie pożegnał się z nią osobiście, ale obawiał się, że zabraknie mu na to sił. Napisze też coś jeszcze bardzo ważnego. Przyzna, że jego uczucia wobec niej są szczere i że być może w innych okolicznościach mogliby mieć wspólną przyszłość.
Jednak wspomnienie jego ukochanej żony Teresy wciąż jest w nim bardzo żywe. Kiedy Jolanda wysłucha listu, który Felipe przeczyta jej na głos, zrozumie, że Mauro odszedł nie dlatego, że nic do niej nie czuje. Wręcz przeciwnie. I będzie zawiedzona swoim losem, jednak podejmie decyzję. Jolanda, mimo wszystkich trudności postanowi za nim wyruszyć.
powie o tym Felipe oraz swojej przyjaciółce i wyruszy do Bilbao. Co ciekawe, w całym tym pośpiechu nawet nie postara się zdobyć adresu Mauro od komisarza Mendeza, a jednak będzie przekonana, że go odnajdzie, bo będzie wierzyć, że to właśnie miłość zaprowadzi ją do niego. Pragnę bardzo podziękować państwu za wszystkie polubienia, komentarze i subskrypcje.